Saturday, December 25, 2004
Wednesday, October 06, 2004
Saturday, July 17, 2004
Sunday, June 20, 2004
Thursday, June 17, 2004
Tuesday, June 15, 2004
Saturday, May 22, 2004
Monday, May 17, 2004
Thursday, April 01, 2004
Thursday, January 22, 2004
Saturday, December 27, 2003
Sunday, December 21, 2003
Sunday, December 07, 2003
Saturday, December 06, 2003
Tuesday, December 02, 2003
تنها بايد خاطرات شيرين را به ياد سپرد،
و لغزشهاي گذشته را توشه راه خرد سازيم،
نمي توانيم آينده را پيش بيني كنيم.
تنها بايد اميدوار باشيم و خواهان بهترين و هر آنچه نيكوست،
و باور كنيم كه چنين خواهد شد.
مي توان روزي را زندگي كرد،
دم را غنيمت شمريم،
و هماره در جستجو تا بهتر و نيكوتر باشيم
Karen Berry
Saturday, November 29, 2003
Thursday, November 27, 2003
دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره اين دل ديوونه واست دلتنگه
وقت از تو خوندنه ستاره ترانه هام
اسم تو برای من قشنگترين آهنگه
بی تو يک پرنده اسیر بی پروازم
با تو اما می رسم به قله آوازم
اگه تا آخر اين ترانه بامن باشی
واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم
....
Sunday, November 23, 2003
Friday, November 21, 2003
Monday, November 03, 2003
Saturday, November 01, 2003
Saturday, October 04, 2003
Wednesday, October 01, 2003
یه چند تا اتفاق کوچيک افتاده، اگه یه چند تا ديگه بيافته، شايد اوضاع عوض بشه. خدا رو چه ديدی....
@@@
...
در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار!
کاروانهای فرومانده خواب از چشمت بيرون من!
باز کن پنجره را!
تو اگر باز کنی پنجره را،
من نشان خواهم داد،
به تو زيبايی را.
من تو را با خود تا خانه خود خواهم برد
که در آن شوکت پيراستگی
چه صفايی دارد
آری از سادگيش،
چون تراويدن مهتاب به شب
مهر از آن می بارد.
باز کن پنجره را
من تو را خواهم برد؛
به شب جشن عروسی عروسکهای
کودک خواهر خويش؛
که در آن مجلس جشن
صحبتی نيست ز دارايی داماد و عروس.
صحبت از سادگی و کودکی است.
چهره ای نيست عبوس.
....
@@@
گل بود به سبزه نيز آراسته شد.....
Monday, September 29, 2003
بذار تا بگم برات، بگم چه به سرم اومده. تمام زندگیم رو به باد دادم، همه انرژیم رو صرفش کردم، اما دست آخر چی نصيبم شد، جز يک تجربه تلخ! هر چند آموختنی فراوون داشت، اما فکر می کنی ارزش تلف شدن جوانی رو داشت؟! نمی دونم. ديگه هر چی پيش بیاد...
===
دی بلالم دی بلال
دی بلالم دی بلال سوز تيکالم دی بلال
دی بلالم دی بلال بل مو بنالم تو منال
دی دی دی بلالم دی بلال سوز تيکالم دی بلال
دی دی دی بلالم دی بلال بل مو بنالم تو منال
+++
سه چيه قيمتيه
سه چيه قيمتيه قدرش ندونيم دی بلال
شو مه فصل بهار عهد جوونی دی بلال
دی دی دی بلالم دی بلال سوز تيکالم دی بلال
دی دی دی بلالم دی بلال بل مو بنالم تو منال
+++
بلال بلالم وای های بلال بلالم وای
بلال بلالم وای های بلال بلالم وای
چه خوشه اسب غزال زين برگ روسی دی بلال
چه خوشه بازی کنی با نو عروسی دی بلال
دی دی دی بلالم دی بلال سوز تيکالم دی بلال
دی دی دی بلالم دی بلال بل مو بنالم تو منال
+++
ببندم شال و می پوشم قدک را
بنازم گردش چرخ فلک را
بگردم آب درياها سراسر
بشويم هر دو دست بی نمک را
امون از دل مو وای از دل مو
امون از دل مو وای از دل مو
+++
الهی یا الهی يا الهی
سر راهت در آد مار سياهی
اول بر مو زنه دل بر تو بستم
دوم بر تو زنه که بی وفايی
امون از دل مو وای از دل مو
امون از دل مو وای از دل مو
===
از طرفی اين زندگی لا مذهب به هر حال می گذره ميره، آره حالا که هر کاری کنی بازم آخرش معلومه چيه، بیتره که زيادم سخت نگيری. نه؟! فقط بجنب. بارک اله بابا... ( چه تناقضی؟؟) تأثير موسيقی رو می بینی!! ؛-) اون حرفام واسه اين بود که يه ريزه دلم گرفته.
اين مسافرت ما هم تلگرافی بود. فقط ده روز وقت داشتيم و همه جا هم می خواستيم بريم. رفتيم اما همش تو راه بوديم، خوب بود، بالاخره در کنار خونواده خوش گذشت.
###
عزيزم غصه نخور زندگی با ماست
اگه باختيم امروز و فردا که برجاست
توی اين شب سياه مه گرفته
نگاه کن خورشيدی از اون دورا پيداست
عزيزم دنيا همين جور نميمونه
یه روز آخر می شکنه خواب زمونه
عزيزم شب هميشه شب نميمونه
صبح ميشه آفتاب مياد رو بوم خونه
***
عزيزم دنيا گلستون ميشه يکروز
هر چی مشکل باشه آسون ميشه يکروز
مهربونی جای کينه رو ميگيره
هر جا دردی باشه درمون ميشه يکروز
عزيزم دنيا همين جور نمی مونه
یه روز آخر می شکنه خواب زمونه
عزيزم شب هميشه شب نمی مونه
صبح ميشه آفتاب مياد رو بوم خونه
...
یه روز از روزا که هيچکس نمی دونه
بدی از دنيا ميره خوبی می مونه
من و دل منتظر اون روز خوبيم
حتی از ما نبينی اگر نشونه
عزيزم دنيا همين جور نميمونه
یه روز آخر می شکنه خواب زمونه
عزيزم شب هميشه شب نميمونه
صبح ميشه آفتاب مياد رو بوم خونه
###
چه اتفاقاتی افتاده چند روز نبودم !؟؟
*****
نگاه کن که غم درون ديده ام
چگونه قطره قطره آب می شود
چگونه سايه سياه و سرکشم
اسير دست آفتاب می شود.....
....
ساغرم شکسته ای ساقی رفته ام ز دست ای ساقی
در ميان توفان
بر موج غم نشسته منم در زورق شکسته منم ای ناخدای عالم
تا نام من رقم زده شد یکباره مهر غم زده شد بر سرنوشت عالم ....
.....
Wednesday, September 10, 2003
امروز روزپدر هست! شايدم بود. از همينجا به همه اين روز رو تبريک ميگم مخصوصا به پدر خودم. روز مادر هم نشد که اينجا بگم، اما حالا به مادرم هم تبريک ميگم.اميدوارم که روزای شيرین خیلی زود از راه برسه!
<< عيد رو به همه تبريک ميگم >>
*************
دوستت دارم
تو قبله گاه منی آخه پناه منی
حالا عاشقم آره عاشقم تو رفيق راه منی
نکنم دگر به کسی نظر که تو تکيه گاه منی
دوستت دارم های تو اميد موندن ميده
به اين صدای خسته فرصت موندن ميده
…
وای که چقدر دوستت دارم بقدر دنیا می خوامت
اندازه ستاره های آسمون می خوامت
…
ناز نگاه تو باده ناب من
مست و خرابم کن تو ای همه تب و تاب من
ای گل باغ دل چشم و چراغ دل
من به تو دل بستم فقط تورو می پرستم
Monday, August 25, 2003
به نازی که ليلی به محمل نشيند
به دنبال محمل چنان زار گريم
که از گريه ام ناقه در گل نشيند
مرنجان دلم را که اين مرغ وحشی
زه بامی که برخاست مشکل نشيند
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدايی به شاهی مقابل نشيند
خلد گر به پا خاری آسان بر آرم
چه سازم به خاری که بر دل نشيند
به دنبال محمل سبکتر قدم زن
مبادا غباری به محمل نشيند
++
نوايی نوايی نوايی نوايی
همه با وفايند تو گل بی وفايی
امان از جدايی
Thursday, August 14, 2003
Monday, August 11, 2003
Wednesday, July 30, 2003
If God had a refrigerator, your picture would be on it. If He had
a wallet, your photo would be in it. He sends you flowers every
spring. He sends you a sunrise every morning. Whenever you want
to talk, He listens. He can live anywhere in the universe, but He
chose... your heart. Face it friend, He is crazy about you! God
didn't promise days without pain, laughter without sorrow, sun
without rain, but He did promise strength for the day, comfort
for the tears, and light for the way.
Send this to every "beautiful person" you wish to bless, and
return it to the person who sent it to you.
=====
(p.s. sorry I don't know its reference. )
Thursday, July 03, 2003
وين طبع که من دارم با عقل نياميزد
آن کس که دلی دارد آراسته معنی
گر هر دو جهان باشد در پای يکی ريزد
گر سيل عقاب آيد شوريده نينديشد
ور تـيـر بـلا بـارد ديــوانــه نــپــرهـيـزد
آخر نه منم تنها در باديه سودا
عشق لب شيرينت بس شور برانگيزد
بی بخت چه فن سازم تا برخورم از وصلت؟
بيمايه زبون باشد هر چند که بستيزد
فضل است اگرم خوانی عدل است اگرم رانی
قدر تو نداند آن کز زجر تو بگريزد
تا دل به تو پيوستم راه همه در بستم
جايی که تو بنشينی بس فتنه که برخيزد
سعدی نظر از رويت کوته نکند هرگز
ور روی بگردانی در دامنت آويزد
Tuesday, July 01, 2003
ای دل غافل!!
شهربند هوای جانانيم
بنده را نام خويشتن نبود
هر چه مارا لقب دهند آنيم
گر برانند و گر ببخشايند
ره به جای دگر نمی دانيم
چون دلارام می زند شمشير
سر ببازيم و رخ نگردانيم
دوستان در هوای صحبت يار
زر فشانند و ما سر افشانيم
مر خداوند عقل و دانش را
عيب ما گو مکن که نادانيم
هر گلی نو که در جهان آيد
ما به عشقش هزار دستانيم
تنگ چشمان نظر به ميوه کنند
ما در آثار صنع حيرانيم
هر چه گفتيم جز حکايت دوست
در همه عمر ار آن پشيمانيم
سعديا بی وجود صبحت يار
همه عالم به هيچ نستانيم
ترک جان عزيز بتوان گفت
ترک يار عزيز نتوانيم
Monday, June 16, 2003
در شبان غم تنهايی خويش
عابد چشم سخنگوی توام
من در اين تاريکی
من در اين تيره شب جانفرسا
زائر ظلمت گيسوی توام
گيسوان تو پريشان تر از انديشه من
گيسوان تو شب بی پايان
جنگل عطر آلود
شکن گيسوی تو
موج دريای خيال
کاش با زورق انديشه شبی
از شط گيسوی مواج تو، من
بوسه زن برسر هر موج گذر می کردم.
کاش بر اين شط مواج سياه
همه عمر سفر می کردم.
...
با من اکنون چه نشستنها، خاموشيها،
با تو اکنون چه فراموشيهاست.
چه کسی می خواهد
من و تو ما نشويم
من اگر ما نشوم تنهايم
تو اگر ما نشوی خويشتنی
از کجا که من و تو
شوری از عشق و جنون
باز برپا نکنيم
از کجا که من و تو
مشت رسوايان را وا نکنيم.
...
حرف را بايد زد
درد را بايد گفت.
Wednesday, June 11, 2003
کاش در پی هر رفتنی بازگشتی بود.
یارو رو تو ده راه نمی دادن، می خواست بره خونه کدخدا از آب گل آلود ماهی رو هر وقت از آب بگيری ثوابشو آخر پاييز می شمرن، گرفتی تا اينجا؟ بعدشم دندون اسب خودش رو نمی تونس بکشه پيشکشیاش طبق طبق؟؟
ما ميگيم نره ميگه با اجازه کی رفتی خونه باباس مگه هری؟ پس از آن بود که همچنان در خواب عميقی فرو
بردانيده شدم!
خدايا!
مرا ديوانه کرد بس نيست آیا؟!
Tuesday, June 10, 2003
دزديده در شمايل خوب تو بنگريم
شوق است در جدايی و جور است در نظر
هم جور به که طاقت شوقت نياوريم
روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست
بازآ که روی در قدمانت بگستريم
مارا سری است با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سريم
گفتی ز خاک بيشترند اهل عشق من
از خاک بيشتر نه که از خاک کمتريم
ما با توايم و با تو نه ايم اينت بلعجب
در حلقه ايم با تو و چون حلقه بر دريم
نه بوی مهر می شنويم از تو ای عجب
نه روی آنکه مهر دگر کس بپروريم
از دشمنان برند شکايت به دوستان
چون دوست دشمن است شکايت کجا بريم؟
ما خود نمی رويم دوان از قفای کس
آن می برد که ما به کمند وی اندريم
سعدی تو کيستی که در اين حلقه کمند
چندان فتاده اند که ما صيد لاغريم
Saturday, May 24, 2003
خوب اينم يه نيمچه شاعر کوچولو
اولين شعر گونه احتمالا شاعر بعد از اين مهدی
فرياد بر آورد
« ديارم تنها و من نا آشنای غريب »
درد دلش آنقدر بلند
فوران خون چگرش چنان سرخ
و چشم های به در دوخته غربت نشينانش
کوههايش، آسمانش و زمينش
خوار و خوار و باز هم خوار
ناخدايی ناآشنا در اين ديار آشنا، زوری خدايی می کند
خواری خارش، پستی کوهش، آسمانش و زمينش را خواستار است
و زمين خسته نا اميد و بی کس
آسمان تنها
همنشين خاک و کوه
و کوه سر به زير افکنده به دنبال فرار از خواری
ناخدا، زيرک
گوشة خلوت تنهايی دود
و کوه، زمين و آسمان
بی اختيار خود را تسليم ميکنند
گذشته های فراموش شده
بی خيالی، پوچی از پوچی
و اکنون آنچه مانده
تنهايی من، تنهايی ماست
من تنها، نا آشنای اين آشنا
گوشة خلوت تنهايی دود
نا خدا همچنان زيرک
و من کافر خيال دوستانم، ناخدا نشناسم
کفر نعمتهای نيرنگ و ريای گوشه خلوت تنهايی دودش ميکنم
ناسزا گويم ولی گويی با خودم
و باز فرياد بر آورد
« رستمی کو و پری، هفتخوانش بگذرد »
رستمش ديدم، او نيز همچنين
گوشة خلوت تنهايی دود
و دود خندان
ناخدا همچنان زيرک
=====
بچه اومده جمله هاشو عمودی نوشته ميگه شعر گفتم؟!!!
ولی به نظر منه شعر نشناس، واسه شروع خوبه، نيست؟
Thursday, May 15, 2003
Tuesday, May 06, 2003
Happiness lies for those who cry, those who hurt, those who have searched, and those who have tried, for only they can appreciate the importance of people who have touched their lives. Love begins with a smile, grows with a kiss and ends with a tear. The brightest future will always be based on a forgotten past, you can't go on well in life until you let go of your past failures and heartaches.
Sunday, May 04, 2003
++
دلم میخواد با تمام وجودم فرياد بزنم و بگم که آره همينه، حرف دل منم همينه، اما کو جرأتش؟( اينا رو نميگما، یه چيز ديگه ؛-)
ز دست محبوب ندانم چون کنم
وز هجر رويش ديده جيحون کنم
يارم چو شمع محفل است
ديدن رويش مشکل است
سرو مرا پا در گل است
بر خط و خالش مايل است
يار من دلدار من کمتر تو جفا کن
يادی آخر تو ز ما کن
Friday, May 02, 2003
روز معلم رو به همه معلمای عزيز تبريک ميگم، به خصوص به معلمای خودم که اوليناش مادر و پدرم بودند، و همين طور همه دوستانی که مثل معلمای خوب منو راهنمايی کردند.
ديشب هم مثل چند شب گذشته من چيزی برای نوشتن نداشتم! تنها چند کلمه به ذهنم رسيد و اينجا نوشتم! اما انگار سو تفاهم شده. من منظورم MARD بود! البته شايدم می خواستم یکم شيطنت کنم...........
<< شاد بودن هنر است، شاد کردن هنری والاتر >>
اين قسمت مال ديشبه....
واقعا معذرت می خوام!
..............
نمی دونم!
نمی تونم!
شايدم نمی خوام!
مشکل همين جاست!
......
آره بايد هم نتونی! آخه تورو چه به اين کارا؟؟؟ ها؟؟؟؟
........
مرد!
Friday, April 25, 2003
هميشه بايد بگذريم!!!!
یه چيزی ... اگه آدم شناخت کافی نداشته باشه می تونه عاشق بشه؟ اونم عشق واقعی؟
من اون شب که بازی رئال منچستر بود نمی دونستم طرف کدوم باشم! اما خداييش رئال يه چيز ديگس:-)
Thursday, April 24, 2003
اه ، الان دارم بازی ميلان و آژاکس و نگاه می کنم.می خواستم بگم بالاخره يکی ديگه از تيمای مورد علاقه ما داره می بره، اما انگار نمی خواد ببره!
ههههاااااااااا....
بالاخره پيپو گل زد! هاها! خوب موقعی هم گل زد.
----
آره داشتم می گفتم، با وضع موجود که تازه هم بوجود نيومده و هر روز داره سخت تر ميشه، واقعا آدم نمی دونه که چطوری بايد کنار بياد:-(
Wednesday, April 23, 2003
Tuesday, April 22, 2003
اين لينک رو يه دوست نازنين بهم داده، البته فکر کنم ايشون هم اينو از تو وبلاگها پيدا کرده شايد،! اما باز منم اينجا میگذارمش!!!
Monday, April 21, 2003
از پيش آن يار آمدم
در من نگر در من نگر
بهر تو غمخوار آمدم
شاد آمدم شاد آمدم
از جمله آزاد آمدم
چندين هزاران سال شد
تا من به گفتار آمدم
+
آنجا روم آنجا روم
بالا بدم بالا روم
بازم رهان بازم رهان
کاين جا به زنهار آمدم
+
من مرغ لاهوتی بدم
ديدی که ناسوتی شدم
دامش نديدم ناگهان
در وی گرفتار آمدم
+
من نور پاکم ای پسر
نه مشت خاکی مختصر
آخر صدف من نيستم
من دُرّ شهوار آمدم
مارا به چشم سَر مبين
مارا به چشم سِر ببين
آنجا بيا مارا ببين
آنجا سبک بار آمدم
....
Sunday, April 20, 2003
اصلا چه ربطی داشت؟!!! بعد مدتها اومدی حالا هم ميگی چرا جوابتو ندادم؟!!! خيلی... والا!!!!! می دونی که می دونم نميشه......
=====
=====
عاشقم من عاشقی بيقرارم
کس ندارد خبر از دل زارم
آرزويی جز تو در دل ندارم
من به لبخندی از تو خرسندم
مهر تو ای مه آرزومندم
بر تو پابندم
از تو وفا خواهم
من ز خدا خواهم
تا به رهت بازم جان
تا به تو پيوستم
از همه بگسستم
بر تو فدا سازم جان
...
خيز و با من در افق ها سفر کن
دلنوازی چون نسيم سحر کن
ساز دل را نغمه گر کن
همچو بلبل نغمه سر کن
نغمه گر کن
همچو بلبل نغمه سر کن
=====
Saturday, April 19, 2003
آهنگ وفا ترک جفا بهر خدا کن
.......
اوضاع خيلی درهم و بر هم شده! اول فکر می کردم فقط من اينجوری هستم! اما حالا مطمئن شدم که نه، فقط منم که اينجوری گير انداختم خودمو!!!!
از اون روزا که قلبا نزديکتر از امروز بود
آواز همشهریام صميمی و دلسوز بود
از اون روزا که رستم هنوز برام رستم بود
دستای اون گمشده اندازه دستم بود
از اون روزا که شبهاش می شد ستاره شمرد
اسم گلای باغو می شد به خاطر سپرد
از اون روزا تا امروز یه عمره که می گردم
دنبال اون کسی که تو اون روزا گم کردم
از اون روزا که عکسا زير غبار نبودن
گنجشکای تو ايوون فکر فرار نبودن
از اون روزای معصوم روزای خوب بازی
روزای عادی عشق روزای بی نيازی
...
تموم لحظه ها رو به انتظار شمردم
فقط واسه يه لحظه است که تا امروز نمردم
برای اون لحظه که تموم بشه جستجو
گمکردمو ببينم تو آينه روبرو
...
چند وقتی هست که چيزی ندارم که اينجا بنويسم ، به همين خاطر گاهی شعرای مورد علاقه خودم رو می نويسم! من به وبلاگای زيادی سر می زنم! اما کم کامنت می گذارم، یه دليلش اينه که دلم نمی خواد صاحبش فکر کنه به اين خاطره که اونم بياد وبلاگ منو بخونه! چون واقعا دلم نمی خواد کسی فکر کنه وقتشو با خوندن مطالب من تلف کرده!!
از طرفی گاهی واقعا نمی دونم که چی بايد بگم! خوب آدم هميشه که نظر و کامنت نداره، داره؟
Friday, April 18, 2003
به هر درش که نخوانند بی خبر نرود
طمع در آن لب شيرين نکردم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود
سواد ديده غمديده ام باشک مشوی
که نقش خال توام هرگز از نظر نرود
ز من چو باد صبا بوی خود دريغ مدار
چرا که بی سر زلف توام بسر نرود
دلا مباش چنين هرزه گرد و هرجايی
که هيچ کار ز پيشت بدين هنر نرود
مکن بچشم حقارت نگاه در من مست
که آب روی شريعت بدين قدر نرود
من گدا هوس سرو قامتی دارم
که دست در کمرش جز به سيم و زر نرود
تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری
وفای عهد من از خاطرت بدر نرود
سيا نامه تر از خود کسی نمی بينم
چگونه چون قلمم دود دل بسر نرود
به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفيد
چو با شه در پی هر صيد مختصر نرود
بيار باده و اول بدست حافظ ده
به شرط آنکه ز مجلس سخن بدر نرود
Wednesday, April 16, 2003
شاديهایمان را قسمت کنيم.
جالبه که هرچی تقسيمش کنيم بيشتر ميشه؟!!! اما غما رو هم ميشه تقسيم کرد! اما فکر کنم اين یکي ديگه کم بشه!!
+++++++========++++++++
کوچ عاشقانه
ای تو جاری توی رگهام صدای پای نفسهام
ای که بوی تو رو داره لحظه های خواب و رؤيام
فرصت بودن با تو اگه حتی یه نفس بود
برای باور بودن همه چيز و همه کس بود
کاش می شد با تو بهار آرزوهام پا بگيره
کاش می شد با تو دوباره زندگی معنا بگيره
کوچ عاشقانه تو لحظه شکستن من
خلوت شبانه من تا هميشه از تو روشن
از غم نبودن تو گريه کردم تو نديدی
هق هق تلخ صدامو تو نبودی نشنيدی
ای تو جاری توی رگهام صدای پای نفسهام
ای که بوی تو رو داره لحظه های خواب رؤيام
....
Tuesday, April 15, 2003
Sunday, April 13, 2003
اين خيابانها غريبن کوچه های خاکيم کو
+
نه امانی نه اميدی نه به شب نور سپيدی
نه سروری نه سرودی قصه بود هر چه شنيديم
+
با تو هستم ای ستاره پشت ابر پاره پاره
داری باز قصه می بافی قصه هات پايون نداره
+
نه سکوتی نه صدايی نه رهی نه ردپايی
توی اين هوای دلگير من اسيرم تو رهايی
+
با تو ای ستاره پاکم بی تو من اسير خاکم
توی اين کوير لعنت تشنه موندم و هلاکم
Friday, April 11, 2003
ز دست محبوب ندانم چون کنم
وز هجر رويش ديده جيحون کنم
يارم چو شمع محفل است
ديدن رويش مشکل است
سرو مرا پا در گل است
بر خط و خالش مايل است
يار من دلدار من کمتر تو جفا کن
يادی آخر تو ز ما کن
=====
راستی اين قاسم افشارم خوب ابی ای هستا، هم صداش يکم شبيه هست و هم سعی می کنه حرکاتش و تيپش هم مثل ابی باشه! ديدين؟ خيلی باحاله!!!
Thursday, April 10, 2003
ديدی اين عراقی های بيچاره چقدر خوشحال بودن از سقوط صدام، هر چند اصلا از عراقی و عرب خوشم نمیاد اما خدا کنه اين خوشحاليشون دوام داشته باشه و گرنه ....
راستی من نمی دونم چرا اين دوست عزيزمون نمی تونه نوشته های منو فارسی ببينه! نکنه واقعا اشکال از من باشه، من سواد اين چيزا رو ندارم، البته نوشته های من همچين ارزش خوندن که نداره! ولی خودم که فارسی می بينمشون...کمک!!!
Tuesday, April 08, 2003
چقدر زود گذشت، اينقدر زود که اصلا انگار چيزی نبود، هميشه اين طوريه و من هيچ وقت عبرت نگرفتم از اشتباهاتم. خدا بهم رحم کنه! اين روزا روزای خيلی سختيه برای من، شايد بزرگترين چالش زندگيم باشه تا الان، و من اميد کمی به پيروزی دارم.
بعد از بيست روز جنگ انگار بالاخره باور شد که آمريکا و انگليس با کسی شوخی ندارن، من اصلا موافق اين دوتا نيستم، اما موافق اونای ديگه هم نيستن که فکر می کنن عقل کل هستن و ميشينن مسائل جنگ رو تحليل می کنن، روزای اول که از نظر اونا آمريکا شکست خورده بود و با خفت داشت به خونه بر می گشت. من نمی دونم اينا به چه رويی اين حرفا رو می زنن، هميشه مخاطبشون رو احمق حساب می کنن، بابا دست خوش!!!
به هر حال از نظر من اين جنگ فقط بازنده داره و اين وسط برنده ای وجود نخواهد داشت.
خودمونيم چوب خدا هم بعضی وقتا همچين بی صدا هم نيستا!!!
راستی يکی از دوستان گفتن که نتونستن نوشته های منو فارسی ببينن، نکنه بقيه هم نمی بينن، لطفا!!... :-)
Monday, April 07, 2003
خيابان خوابها
باز بوی باورم خاکستری است
صفحه های دفترم خاکستری است
پيش از اينها حال ديگر داشتم
هر چه می گفتند باور داشتم
پيرها زهر هلاهل خورده اند
عشق ورزان مهر باطل خورده اند
باز هم بحث عقيل و مرتضی است
آهن تفتيده مولا کجاست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بيت المال روشن مانده است
+
دستها را باز در شبهای سرد
ها کنيد ای کودکان دوره گرد
مژدگانی ای خيابان خوابها
می رسد ته مانده بشقابها
در صفوف ايستاده بر نماز
ابن ملجم ها فراوانند باز
سر به لاک خويش برديد ای دريغ
نان به نرخ روز خورديد ای دريغ
گير خواهد کرد روزی روزی ات
در گلوی مال مردم خار ها
من به در گفتم و ليکن بشنوند
نکته ها را مو به مو ديوارها
+
با خودم گفتم تو عاشق نيستی
آگه از سر شقايق نيستی
غرق در دريا شدن کار تو نيست
شيعه مولا شدن کار تو نيست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بيت المال روشن مانده است
......
Monday, March 31, 2003
گر نکته دان عشقی بشنو تو اين حکايت
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
يارب مباد کس را مخدوم بی عنايت
رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس
گويی ولی شناسان رفتند از اين ولايت
در زلف چون کمندش ای دل مپيچ کانجا
سرها بريده بينی بی جرم و بی جنايت
چشمت به غمزه مارا خون خورد و می پسندی
جانا روا نباشد خونريز را حمايت
در اين شب سياهم گم گشت راه مقصود
از گوشه برون آی ای کوکب هدايت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار ازين بيابان وين راه بی نهايت
ای آفتاب خوبان ميجوشد اندرونم
يکساعتم بگنجان در سايه عنايت
اين راه را نهايت صورت کجا توان بست
کش صدهزار منزل بيشست در هدايت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم
جور از حبيب خوشتر کز مدعی رعايت
عشقت رسد به فرياد ار خود بسان حافظ
قرآن زبر بخوانی در چارده روايت
Saturday, March 29, 2003
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آی دمی ز ابر
کان چهره مشعشع تابانم آرزوست
گفتی به ناز بيش مرنجان مرا برو
آن گفتنت که بيش مرنجانم آرزوست
آن دفع گفتنت که برو شه به خانه نيست
آن ناز و باز تندی دربانم آرزوست
زين همرهان سست عناصر دلم گرفت
شير خدا و رستم دستانم آرزوست
زين خلق پر شکايت گريان شدم ملول
آن های و هوی و نعره مستانم آرزوست
بالله که شهر بی تو مرا حبس می شود
آوارگی کوه و بيابانم آرزوست
يکدست جام باده و يکدست زلف يار
رقصی چنين ميانه ميدانم آرزوست
دی شيخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند يافت می نشود گشته ايم ما
گفت آنچه يافت می نشود آنم آرزوست
Thursday, March 27, 2003
رو سر بنه به بالين تنها مرا رها کن
ترک من خراب شبگرد مبتلا کن
مائيم و موج سودا شب تا به روز تنها
خواهی بيا ببخشا خواهی برو جفا کن
از من گريز تا تو هم در بلا نيفتی
بگزين ره سلامت ترک ره بلا کن
مائيم و آب ديده در کنج غم خزيده
بر آب ديده ما صد جای آسيا کن
خيره کشی است مارا دارد دلی چو خارا
بکشد کسش نگويد تدبير خونبها کن
بر شاه خوبرويان واجب وفا نباشد
ای زرد روی عاشق تو صبر کن وفا کن
درديست غير مردن کان را دوا نباشد
پس من چگونه گويم کاين درد را دوا کن
...
Friday, March 21, 2003
سالی که نکوست از بهارش پيداست! سالی که همطن اولش با جنگ شروع شده باشه، وای به حال بعدش. خدا به دادمون برسه!
اون موقع که جنگ ايران و عراق بود، من زياد از اوضاع و احوال جهان چيزی سر در نمی آوردم و اخباری به گوشم نمی رسيد. اما فکر نکنم جايی کسی دلش به حال بچه های ايران سوخته بود و اعتراضی شده بود، شايدم شده من خبر ندارم؟ يا شايدم الان مردم دنيا دل سوز تر شدن!
به هر حال من اين چيزا تو مخم نميره، با اينکه خيلی خيلی از جنگ بدم مياد و خاطرش هميشه همراه بمباران و موشک باران و کشته و اسیر جوونای فاميل و همسایه بود، اما حالا فکر می کنم هر اتفاقی که باعث بشه شر صدام کم بشه از نظر من يکی خوشحال کننده است، چون يکی از هزاران دليل بدبختی کشورم رو صدام ميدونم! من نمی دونم اين آدمايی که اين روزا تو هر گوشه ای از جهان به آمريکا اعتراض می کنن و می خوان جنگ نکنه، تو هشت سال جنگ ايران و عراق کجا بودن، اين دولتهای بشر دوست کجا بودن، شايدم بودن و من خبر ندارم؟ حتی اگه آمريکا بخواد به خاطر نفت عراق بياد اينجا، يا اصلا هدفش هر چی می خواد باشه، به نظر من البته به نظر من، کمترِين خوبيش اينه که شر صدام کم ميشه،
شايد من تنفرم از صدام و کلا عربای اونوری اونقدر زياده، که نظرم و احساسم عاقلانه نيست، نمی دونم! اما تا بوده و نبوده از اعراب ضربه خورديم، البته ضعفای خودمون رو نبايد فراموش کنيم.
با همه اينها از ته قلبم آرزو می کنم ای کاش اين جنگ بدون خونريزی تموم بشه، يا اگه نه اقلا خون آدمای بيگناه، ريخته نشه، و خدا کنه اين جنگ بزودی تموم بشه و آتيشش به جاهای ديگه کشيده نشه.
از طرفی یک عقيده ای هست که ميگه، هر بلايی که سر آدم بياد نتيجه اعماليست که قبلا انجام داده، بنابراين اگه کسی بيگناه باشه نبايد ترسی داشته باشه!
بگذريم، همش رفتم تو جنگ،
بر سر آنم که گر ز دست بر آيد
دست به کاری زنم که غصه سر آيد
خلوت دل نيست جای صحبت اضداد
ديو چو بيرون رود فرشته در آيد...
صالح وطالح متاع خويش نمودند
تا که قبول افتد و که در نظر آيد...
غفلت حافظ در اين سراچه عجب نيست
هر که به ميخانه رفت بيخبر آيد.
Thursday, March 20, 2003
ديشب رفته بوديم یه جايی تا چهار شنبه سوريمون رو بگذرونيم!
اما پليسا نذاشتن بريم اونجايی که می خواستيم بريم! اما بدم نشد.
با چه سرعتی داره ميگذره! فرصت نميده آدم يه خورده خودشو جمع و جور کنه، نجنبی له شدی!! چند روزی هست که تمرکز ندارم و بزور می تونم حواسم و جمع کنم و اينجا بنويسم. به نظرم نوشتن مثل چشمه است، نميشه تصميم گرفت که وقت معينی چيز نوشت، بايد خودش زمانش برسه، اونوقت خودش می جوشه. حالا هر چی که بخوای بنويسی، چه مثل من چرت و پرت باشه، و چه مطالب با ارزش باشه،
Tuesday, March 18, 2003
دل بسه گريه نکن
ديگه رفت، صداش نکن
از تو قاب پنجره
بی خودی نگاش نکن
ديگه همرنگ تونيست
ديگه دلتنگ تو نيست
می دونه يه ذره عشق
تو دل سنگ تو نيست
...
نمی دونم چی شايدم کی مي تونه باعث رکود بشه
نمي دونم کی شايدم چی می تونه آدم رو از رکود خارج کنه- البته آدم رو....
نمی دونم، شايدم نمی خوام که بدونم
اما خوب می دونم که من بارها تو اين هچل افتادم و در اومدم....
اين روزا هم يکی از همون روزايی هست که دارم دست و پا می زنم تا از تن لش بودن خلاص شم!
اما خوب می دونم که معجزه ای قرار نيست اتفاق بيافته. مخم تعطيل شده......
......
امروز تا جایی که من خبر داشتم آخرين روز بود، البته اگه تمديد نشده باشه، من هر چی با خودم کلنجار می رم که به خودم حالی کنم که بابا اين بده، چرا از اين موضوع ناراحت نيستی و اعتراض نمی کنی، نمیشه! گاهی ميگم اصلا به من چه، هر غلطی می خواد بکنه، اما.....من از اين چيزا زياد حاليم نيست و نمی دونم که چرا مي خواد اينکار و بکنه، اما ایکاش هر چی می خواد بشه بشه، ولی به نفع همه باشه!اصلا چنين چيزی امکان داره؟
.......
ديشب به طور اساسی تکانده شدم، هنوز لرزشش رو احساس می کنم به همراه پسلرزه هاش، خدا کنه اين زلزله های خوب باعث بشه راهی باز شه و مرداب پير جاری بشه! ممنون از تکاننده!! احتمالا درس زلزله داشته و ماکزيمم شده اين دوست نازنين!
..........
اصلا تعادل ندارم، یه چیزی دستگيرم شد، البته قبلا هم می دونستم اما مطمئن شدم، ديگه حالا می دونم چرا رفتی، شايد فکر کنی نه اينجوری نيست، اما من خودمم می دونم که ارزش مبارزه کردن رو ندارم، هيچکی واقعا مرداب رو نمی خواد، باتلاق که ديگه وحشتناکه، خدا رحم کنه........
.........
من ندانم با که گويم شرح درد
قصه رنگ پريده ، خون سرد
...
ديوونه ديوونه !!!!!
...
ديدی امروز و فردا کردی رفتش.....
Saturday, March 15, 2003
=========
.... باز می لرزد دلم، دستم
باز انگار در جهان دیگری هستم...
=========
باز بر می گردم:-)
ديدين برگشتم،
+
تنها با گلها گويم غمها را
چه کسی داند ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گويم شده روز من چو شب تارم
نه کسی آيد نه کسی خواند ز نگاهم هرگز راز من
بشنو امشب غم پنهانم که سخنها گوید ساز من
تو ندانی تنها هم شب با گلها سخن دل را می گویم
چو نسيمی يارم که وزد بر بستان همه گلها را می بویم من
تنها با گلها، گويم غمها را
چه کسی داند، ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گويم شده روز من چو شب تارم
+
چون ابری سرگردان می گريد چشم من در تنهایی
ای روز شاديها کی باز آيی
امشب حال مرا تو نمی دانی
از چشمم غم دل، تو نمی خوانی
تنها با گلها، گويم غمها را
چه کسی داند ز غم هستی چه به دل دارم
به چه کس گويم شده روز من چو شب تارم
++++++++++
ديدی چجوری باختن اينا! چی بگم؟
Friday, March 14, 2003
Thursday, March 13, 2003
بعد از چند هفته که بر گشتم خونه، شب خوبی بود، دلم خیلی برای همه تنگ شده بود، فعلا چند وقتی از دود و دم و ترافيک تهران خلاص شدم.
ديشب یه دوستی زير زبونم رو کشيد، نتونستم آدرس اينجا رو بهش ندم، البته نه اينکه نخوام آدرسو بهش بدم، آخه اينجا کاملا شخصيه! بهش گفتم اينجا ارزش خوندن نداره، اما حالا که ممکنه اينجا رو بخونه من سخت می تونم جوری که می خوام بنويسم، اما سعی می کنم که خودم باشم. از طرفی خوبه که نظریه آشنا رو هم بدونم، گرچه گفت که منو نميشناسه.
البته همه اونايی هم که اينجا رو خوندن آشنا حالا ديگه هستن...
ــــــــــــــــــــــــــــــ
دلم مثل دلت خونه شقايق
چشام دریای بارونه شقايق
مثل مردن می مونه دل بريدن
ولی دل بستن آسونه شقايق
+
شقایق درد من يکی دوتا نيست
آخه درد من از بيگانه ها نيست
کسی خشکيده خون من رو دستاش
که حتی يک نفس از من جدا نيست
شقايق وای شقايق، گل هميشه عاشق
+
شقايق اينجا من خيلی غريبم
آخه اينجا کسی عاشق نميشه
...
شقايق آخرين عاشق تو بودی
تو مردی و پس از تو عاشقی مرد
...
شقايق جای تو دشت خدا بود
نه تو گلدون، نه توی قصه ها بود
حالا از تو فقط اين مونده باقی
که سالار تمومه عاشقايی
شقايق وای شقايق، گل هميشه عاشق
شقايق وای شقايق، گل هميشه عاشق
ــــــــــــــــــــــــ
در مورد اين ترانه یک چيزايی شنيدم، شنيدم اين شعر و ترانه برای اين نوشته و ساخته شد که اون زمان يه آدم عاشق و آزاده ای اسير شده بود، اسير دلهای سياه، قرار شده بود ترانه ای برای حمايت از اون ساخته بشه، اما دلهای سياه اجازه ندادند، دوستان و همراهان اون، ترانه رو عوض کردن و غير مستقيم حرفشون رو زدند، بجای گل سرخ با شقايق حرف زدند، اينجوری بهونه ای نبود برای جلو گيری از کارشون. البته من فقط اينو شنيدم، نمی دونم راسته يا نه؟!
Sunday, March 09, 2003
Saturday, March 08, 2003
اما خدا وکيلی اين تهرونيا چه جوری تحمل ميکنن اين شهر رو؟؟؟؟!!!
Wednesday, March 05, 2003
من خودم زبون دارم، مگه نمی شنوی، دارم داد می زنم ميگم اونی که تو ميگی غلطه، متوجه شدی؟ بيراهه رفتی کاکو! می دونم که خودتم می دونی اما لج کردی، خوب با کی لج کردی؟ تا کی ميخوای به اين کارت ادامه بدی؟
دوستت ندارم!
Tuesday, March 04, 2003
عجب روزگاريست اين روزگار ما....
چقدر از غم و غصه حرف زدن ديگه خسته، بابا بسه، دنيا به اين گل بلبلی دلت مياد، کشور به اين سنبلی، يه کم که دقت کنی می بينی از خيلی جهتها!! تو دنيا نظير نداره! داره؟
الآنم که داره بارون مياد، همه بديها را ميشوره ميبره، به بهار هم که داره مياد، ديگه چی ميخوای،...
هيچی فقط يک کم هوا می خواهم برای نفس کشيدن، کمی نان برای از گرسنگی نمردن، و کمی ..... عشق
هيچکس از گرسنگی نمرده
اما به چه کارهايی که نيافتاده
چه شد،
باز که مسيرت عوض شد
بهار بازم بيا عشق و بيارش.......
کاش من هم مي توانستم...
اما واقعا عجب روزگاريه همين روزگار ما..
کدوم و ميگی؟ فيلم؟
آره ديگه!!! پس چی؟
Monday, March 03, 2003
Sunday, March 02, 2003
Saturday, March 01, 2003
Thursday, February 27, 2003
Wednesday, February 26, 2003
Tuesday, February 25, 2003
واقعا چون می گذرد خيالی نيست؟ نميشه کاری کنيم بهتر شه؟
هيچ چيز شادی آوری نيست! دلم مثل دلت خون شقايق...
زندگی يعنی انتخاب آره؟ چرا هميشه يا بايد انتخاب کنی يا انتخاب بشی، ها؟! من می خوام راه سومی رو انتخاب کنم، راه سومی وجود داره؟ اينم که شد انتخاب! ای بابا انتخاب نکردنم خودش انتخابه ديگه.... کلافه شدم.... به تناقض رسيدم ، مهرزاد = تناقض ، به دادم برس ای اشک.......
بـــــــارون، اينم موجبات شادی، چه خوبه بری زير بارون بدون چتر خيس خيس بشی، من که چتر ندارم، ميايی با من زير بارون خيس بشی؟ چترت رو بنداز دور ....
....وای باران....... شيشه پنجره....... باران ....... دل من ......... شست.... اينا واست مفهومی داره؟ اگه داره بيا. باشه؟!
ـــــــــــــــــــ
اونی که می خواستی تو غبارا گم شد
مرغی شد و پشت حصارا گم شد
باد اومد و تو جنگلا قدم زد
اسم تو رو از همه جا قلم زد
ببين جدايی چه به روزش آورد
چه سرنوشتی که براش رقم زد
ــــــــــــــــــ
يه تصادف وحشتناک ديگه زير پل، همه با وحشت نگاه می کنن جز من! همه آه می کشن و افسوس می خورن و دلشون می سوزه! احتمالا موتور سواره مردنيه! خدا نکنه!
اما همين تو که کلی دلت سوخته، اگه پشت ماشين بشينی بازم گاز ميدی، يا اگه سوار موتور شی باز ويراژ ميری؟ چرا؟!!
مرگ خوبه اما نه برای همسايه.........
Sunday, February 23, 2003
امان از پاچه خاری
امان از مردم آزاری
امان از بيگاری
امان از بيکاری...
ــــــــــــــــــــ
تا حالا شده موقعی که عجله داري به موقع به کارت برسی؟
تا حالا شده دود نخوری؟
تا حالا شده کفرت در نياد؟
تا حالا شده اعصابت آروم آروم باشه؟
تا حالا شده دنيات گلستون باشه؟......
تا حالا شده بری يه جايی، ايکی ثانيه کارت را بيوفته؟
چی بگم؟....
Saturday, February 22, 2003
باید برم سراغه روانشناس ( ممنون از اينجا )!
دوران چو نقطه عاقبتم در ميان گرفت
----------
من چرا نميتونم عنوان اينجا رو عوض کنم
:(
اما نه بالاخره درست شد!
ـــــــــــــــــ
به من گفتی که دل دريا کن ای دوست
همه دريا از آن ما کن ای دوست
دلم دريا شد و دادم به دستت
مکش دريا به خون، پروا کن ای دوست
مکش دريا به خون پرواااا کن ایییی دووووست....
( با آهنگ بخونين اگه آهنگشو شنيدين لطفا ؛-)
پ(p) ها رو شبيه ي مينويسه ؟!!! چرا؟!!! البته وقتی پابليش ميشه.
Tuesday, February 18, 2003
اگه ميکده امروز شده خونه تزوير
تو محراب دل ما تويی تو مرشد و پير
همه به جرم مستی سر دار ملامت
می ميريم و می خونيم سر ساقی سلامت
...
نظر منم دقيقا همينه! يعنی چی همه مخالفت می کنن! بابا بذار کارشو بکنه ديگه يا اينوری يا اونوری! از منم که طبق معمول کاری بر نمياد، جز حرف زدن و شعار بی عمل چيزی بارم نيست! پس بالا غيرتا چوب لا چرخ کسی نذار! ها عزيزم( عزيزوم)!
Saturday, February 15, 2003
من يه چند وقتيه که اومدم تهران و درست حسابی به پی سی دسترسی ندارم و چرند پرندام يه خورده کم شده! دعا کن برگردم خونه اونوقت خودم رو خفه می کنم! اين درس لعنتی هم انگار بعد اين همه سال نمی خواد دست از سر ما ور داره! آره واسه همين زيادی منو جدی نگير ديگه، دوست ندارم اينو بگم آما مگه من چکاره بودم؟( بخون بيدم)!!!
خلاصه اين چند روزه گذشته واقعا روزای تاريخی بود! تاريخ کارای همه رو ثبت ميکنه و آينده قضاوت خواهد کرد که من کارام و حرفام جلوی مردم خلاف اون چيزی که بهش اعتقاد دارم هست يا نيست، اشتباه نگيريا؟! منظورم از من ، من نوعيه،... ديگه خيلی شفاف شد فک کنم، يه خورده ترسيدم!
-----------
شب آغاز هجرت تو
شب در خود شکستنم بود
-------------
واسم نوشته که من زرنگتر بودم، نه عزيز جان اگه زرنگ بودم که از دستت نمی دادم!
راستی من يه خورده تأخير فاز دارم، آخه چند روز تعطيل بود، والنتين يا والنتاين رو به همه عاشقا تبريک ميگم!
خلاصه ببخش....
Monday, February 10, 2003
Sunday, February 09, 2003
Wednesday, February 05, 2003
Sunday, February 02, 2003
-----
خوابم یا بیدارم، تو با منی با من
همراه و همسایه، نزدیکتر از پیرهن
باور کنم یا نه، حرم نفسهاتو
ایثار تنسوز، نجیب دستاتو
+
خوابم یا بیدارم، لمس تنت خواب نیست
این روشنی از توست، بگو که از آفتاب نیست
بگو که بیدارم، بگو که رؤیا نیست
بگو که بعد از این، جدایی با ما نیست
+
اگه این فقط یه خوابه، تا ابد بذار بخوبم
بذار آفتاب شم و تو خواب، از تو چشم تو بتابم
بذار اون پرنده باشم، که با تن زخمی اسیره
عاشق مرگه که شاید، توی دست تو بمیره
+
خوابم یا بیدارم، ای اومده از خواب
آغوشتو وا کن، قلب منو دریاب
برای خواب من، ای بهترین تعبیر
با من مدارا کن، ای عشق دامنگیر
+
من بی تو اندوه سرد زوستونم
پرنده ای زخمی اسیر بارونم
ای مثل من عاشق همتای من محجوب(؟)
بمون بمون با من ای بهترین ای خوب
-----
من الان نباید اینجا باشم، کلی کار دارم که مونده رو دستم ، اما نمی دونم چرا دست رو دست گذاشتم و کاری نمی کنم، اما اگه خدا بخواد فردا شروع می کنم، هر چند به قول بزرگی « فردا یعنی هرگز »....
امشب حرفای جالبی شنیدم، واقعا آدم باید بقیه رو چقدر احمق فرض کنه تا همچین حرفای تاریخی بزنه، خیلی خوبه گاهی به حرفای این جور آدما گوش داد و فهمید که دنیا دست کیه؟! آی قربون دهنت لقمان، ؛-) ولی اون یارو چه سؤالایی می پرسیدا؟ مثل اینکه از من بپرسید بعضی ها میگن تو دروغگویی، حالا شما راسگویی یا دروغگو؟!! حتما منم میام میگم آره به جون شما من خیلی هم راس نمی گم!!!
Saturday, February 01, 2003
سرها در گریبان است
انگاری یه خبرایی شده! آره؟ نمی دونم چی شده و آفتاب از کدوم طرف در اومده، به هر حال خوشحال شدم، گرچه چیزی عوض نشده و اوضاع مثل سابقه، اما بازم جای شکرش باقیه، البته این تشکر از آدم قدر نشناسی مثل من بعید هستا! خوب بازم ممنون، باقی بقایت ، جانم فدایت...
-----
وقتشه
وقتشه رفتن وقتشه...
مردنه دوباره من وقتشه
دیگه دیره واسه موندن
این کلام آخرینه...



